το μπλογκ

Το μπλογκ ξεκίνησε έπειτα από μια πολύμηνη παραμονή στο Κάιρο κι αφότου ο Δύτης των Νιπτήρων μ’ ‘έπεισε’ με το δικό του μπλογκ. Οι διαφορετικές καταστάσεις εδώ, η κατάρριψη της φυσικότητας και του αυτονόητου (της ‘μυθολογίας’ όπως θα έλεγε ο Μπαρτ) του δυτικού μου, όπως αναγκάστηκα να παραδεχτώ, κόσμου, αλλά και η αποκάλυψη παράλληλων συμπάντων, οδήγησαν τα χέρια μου στο πληκτρολόγιο.

Για καιρό αμφιταλαντευόμουν (κι ακόμη φυσικά) για το πώς θα έπρεπε να ερμηνεύσω τον κόσμο γύρω μου. Σαν ψάρι έξω από το νερό, παρατηρούσα πράγματα που μ’ έκαναν να μη μπορώ ν’ αναπνεύσω. Μα πώς μπορούσα να κρίνω, εγώ, που ερχόμουν από ένα άλλο περιβάλλον, ξένο, από διαφορετική ιστορία και κουλτούρα (ας αφήσω στην άκρη τον πολιτισμό); εγώ, ένα προϊόν ενός άλλου συστήματος, με διαφορετικά εργαλεία ερμηνείας του κόσμου;

Σιγά σιγά συνειδητοποίησα ότι αυτά που αντιπαθώ, αυτά που μ’ ενοχλούν και δεν μ’ αφήνουν ν’ αναπνεύσω είναι τα ίδια.

-          Είναι οι ποικίλες αυθεντίες. Όλοι αυτοί που στην ερώτηση γιατί; σου απαντούν γιατί έτσι! Γιατί το είπε ο Θεός, γιατί το γράφει το Βιβλίο, γιατί το είπε ο πρόεδρος, ο δάσκαλος, ο πατέρας…

-          Είναι η εξουσία από όπου κι αν προέρχεται. Από ένα δικτατορικό ή δήθεν δημοκρατικό κράτος∙ από τη θρησκεία∙ από το σχολείο∙ από την οικογένεια.

-          Είναι το κράτος ως σύλληψη και ως πράξη με ότι αυτό συνεπάγεται. Με τους μύθους του, τη βία του, τη μισαλλοδοξία του.

Όχι, δεν συνήθισα την ελληνική βλακεία, προϊόν όλων των παραπάνω κι ακόμη περισσότερων, στα τριάντα χρόνια που έμεινα στην Ελλάδα. Απλά μου είναι πιο οικεία (όχι πάντα) και ενίοτε πιο αναμενόμενη. Και η μετωπική σύγκρουση με την αντίστοιχη βλακεία εδώ (ή αλλού, αν προτιμάτε) προβληματικοποιεί περισσότερο όχι μόνο τη βλακεία που μπορούμε να δούμε, αλλά και την άλλη, την κρυφή, τη δική μας.

Ως εκ τούτου τα κείμενα του μπλογκ είναι αφενός περιηγητικά, με το ξάφνιασμα του άλλου για καταστάσεις που βρίσκονται αλλού.

Επίσης με τον καιρό άρχισα να αναγνωρίζω και τις δικές μου ιδιότητες στους χώρους που επισκέπτομαι, εκείνες που βλέπω να καθρεφτίζονται στα μάτια των ανθρώπων, και τελικά να τις δέχομαι και πορεύομαι μαζί τους (παρά τις μεγάλες εσωτερικές συγκρούσεις που ακόμη μου δημιουργούν): είμαι ξένη, Δυτική, λευκή και γυναίκα.

Το μπλογκ – όταν αξιωθώ να τις φτιάξω – θα αποκτήσει δύο γενικές κατηγορίες από τα μέρη που έχω μείνει: Κάιρο και Σάναα (Υεμένη) κι έπειτα θεματικές ανεξαρτήτως τοποθεσίας. Οι κατηγορίες ‘η Αίγυπτος από μέσα’ ή ‘η Υεμένη από μέσα’ είναι πιο γενικές. Όπως είπα ήδη, το κράτος δεν είναι μια κατηγορία που με ελκύει.

Έπειτα είναι οι κατά καιρούς θεωρίες μου. Βγάζω διάφορες κατά διαστήματα που ξεχνιούνται όταν τις μοιραστώ με ικανό αριθμό ανθρώπων. Όποτε έχω όρεξη, θα ανεβάζω καμία. Ίσως και όχι.

Το μπλογκ φιλοδοξεί να συνεχίσει να ταξιδεύει. Αυτή τη στιγμή (από τον Αύγουστο του 2010) βρίσκεται στην πολιτεία της Τσιάπας, στο Μεξικό. Η ‘σύνδεση με Κάιρο’ είναι ακριβώς αυτή η σύνδεση με το άλλο, όπου η επικοινωνία είναι σα χαλασμένο τηλέφωνο (ή ‘αιγυπτιακό τηλέφωνο’ όπως το λένε στην Αίγυπτο), που άλλα βλέπουμε και άλλα καταλαβαίνουμε ή βλέπουμε τα μισά. Δεν περιέχει πληροφορίες που μπορείτε να βρείτε εύκολα στον ιστό (όπως ιστορικές, γεωγραφικές, στατιστικές κλπ). Είναι καθαρά βιωματικό, και ως εκ τούτου μπορεί να περιέχει ανακρίβειες που δεν είμαι σε θέση να διασταυρώνω πάντα. Έχει κι αυτό την αξία του.

Μείνετε συνδεδεμένοι…